Standpunten van de LSP

Armoede

Pak de armoede aan, niet de armen. De beschavingsgraad van een samenleving kan worden afgemeten aan haar houding tegenover diegenen die uit de boot vallen. Met ruim 15% van de bevolking die in armoede leeft, kunnen we stellen dat we in een ziek systeem leven. De neoliberalen leggen de verantwoordelijkheid bij de armen zelf. Wij aanvaarden die logica niet en stellen dat de armoede moet worden aangepakt, niet de armen. Dat kan door massaal jobs te creëren door investeringen in onderwijs, gezondheidszorg, sociale huisvesting,… en door het uitbouwen van de bestaande sociale zekerheid (onder meer door alle uitkeringen op te trekken tot een pak boven de armoedegrens).

Asielbeleid & maatschappelijke integratie

Het aantal asielzoekers dat naar West-Europa komt bedraagt slechts 6% van het totale aantal vluchtelingen in de hele wereld. Het overgrote deel van de vluchtelingen heeft niet de middelen om tot hier te geraken. Mensen vluchten niet voor hun plezier, het achterlaten van familie, vrienden,... is een moeilijke stap. Volgens LSP wordt het vluchtelingenprobleem voornamelijk veroorzaakt door de grote en groeiende kloof tussen rijk en arm waarbij de miserie en armoede in de wereld in schil contrast staat met de enorme rijkdommen van enkelen en met de technologische mogelijkheden voor een welvarende wereld. Het onderscheid tussen politieke en economische vluchtelingen is dan ook kunstmatig, de enorme kloof tussen rijk en arm is immers een gevolg van de logica van het huidige systeem.

In België komen we op tegen de repressie tegenover asielzoekers. De repressieve behandeling van asielzoekers in Europa (denk maar aan de geplande deportaties door de Nederlandse regering) is er enkel op gericht om de slachtoffers van dit systeem tegen elkaar op te zetten: werklozen tegen asielzoekers, werkenden tegen asielzoekers,... De concentratie van armoede in bepaalde wijken is daar ook niet vreemd aan. Tegen de verdeel-en-heers taktieken verdedigen wij de noodzaak van eenheid: alles wat ons verdeelt, verzwakt ons.

Het vluchtelingenprobleem oplossen zal enkel en alleen mogelijk zijn wanneer we iedereen opnieuw een toekomstperspectief kunnen geven in eigen land. LSP verdedigt de eis: "Pak de multinationals aan, niet hun slachtoffers". Dat programma verdedigen wij internationaal, ook met onze zusterpartijen in landen als Nigeria, Pakistan, India,... Door ons internationaal te organiseren en op te komen voor een alternatief kunnen we een betere toekomst afdwingen op internationaal vlak.

Begroting

Meer investeren in openbare diensten, sociale zekerheid en infrastructuur. Dat is waar de bevolking echt nood aan heeft. Het nationaliseren van de sleutelsectoren van de economie zonder compensaties, tenzij op basis van bewezen behoeften, zou de economie de nodige ademruimte geven om te ontwikkelen op maat van de behoeften van de meerderheid van de bevolking. Het zou bovendien voldoende middelen vrijmaken voor behoeften die best door de gemeenschap worden voorzien.

Belastingen

LSP is voor een progressief belastingsstelsel: wie meer heeft, moet meer afdragen aan de gemeenschap. Vandaag zien we een omgekeerde beweging, de vennootschapsbelasting voor bedrijven is in werkelijkheid al gedaald tot amper 20% (een bedrijf als Bayer betaalt 2,98%). Bedrijven waren in 2007 nog slechts goed voor 12% van de fiscale inkomsten in dit land. Met andere woorden: vandaag dragen de zwakste schouders de zwaarste lasten.

LSP is voor een vermogensbelasting voor de allerrijksten (vanaf een vermogen van 1 miljoen euro). We verzetten ons tegen indirecte belastingen zoals BTW op basisbehoeften omwille van het asociale karakter van dergelijke belastingen.

Buitenlands beleid & ontwikkelingssamenwerking

Een buitenlands beleid moet vertrekken van de noden van de meerderheid van de bevolking: de arbeiders en hun gezinnen, arme boeren,... En dat zowel hier als in het buitenland. LSP maakt deel uit van het Committee for a Workers’ International (CWI), een internationale organisatie met afdelingen in meer dan 40 landen. Wij ondersteunen actief campagnes van onze zusterpartijen in landen als India, Sri Lanka en Pakistan tegen kinderarbeid. Tegelijk worden wij in onze werking ondersteund door de enorme politieke ervaring en de opofferingsbereidheid van onze kameraden in die landen. Als internationalisten is dat onze houding en verdedigen wij een programma van internationale arbeiderseenheid.

De Belgische steun aan de door de VS geleide oorlog en bezetting van Irak door het toelaten en mogelijk maken van militaire transporten door ons land (o.a. de Antwerpse haven), is een uitdrukking van het hypocriete beleid. Zelfs het besteden van 0,7% van het BNP aan ontwikkelingssamenwerking zou een druppel op een hete plaat zijn indien langs de andere kant conflicten en miserie gestimuleerd worden door steun aan een militaire interventie gericht op het verwerven van controle over oliebronnen waarbij de lokale bevolking in chaos en miserie terecht komt. Een buitenlands beleid moet vertrekken van de noden van de meerderheid van de bevolking: de arbeiders en hun gezinnen, arme boeren,... En dat zowel hier als in het buitenland.

LSP maakt deel uit van het Committee for a Workers’ International (CWI), een internationale organisatie met afdelingen in meer dan 40 landen. Wij ondersteunen actief campagnes van onze zusterpartijen in landen als India, Sri Lanka en Pakistan tegen kinderarbeid. Tegelijk worden wij in onze werking ondersteund door de enorme politieke ervaring en de opofferingsbereidheid van onze kameraden in die landen. Als internationalisten is dat onze houding en verdedigen wij een programma van internationale arbeiderseenheid.

Cultuur & media

Voor marxisten staat cultuur niet los van de rest van de samenleving. Het is meestal een uitdrukking van wat leeft in de samenleving. Je kunt dat proberen te verdoezelen door cultuur aan banden te leggen, of je kunt je bezig houden met de maatschappelijke basis. Voor marxisten is dat tweede belangrijk.

Zolang de winstdrang van een kleine minderheid van de bevolking centraal staat in de samenleving, zullen de werkdruk en stress beperkingen vormen op de culturele betrokkenheid van bredere lagen – zowel actieve als passieve betrokkenheid.

Democratie

LSP is er voorstander van dat de bevolking effectief iets zou te zeggen hebben over alles. Vandaag stellen we vast dat een kleine minderheid in de samenleving alles voor het zeggen heeft. Die kleine minderheid heeft de wereld meegesleurd in een diepe economische crisis die miljoenen mensen in werkloosheid of armoede stort. Rond Amerikaanse steden duiken sloppenwijken en tentenkampen op als gevolg van deze crisis. Zolang de meerderheid van de bevolking niets te zeggen heeft over hoe en wat er wordt geproduceerd, zullen enkel de winsten van de kapitalisten en grote aandeelhouders van tel zijn.

LSP staat voor een socialistische democratie waarbij de meerderheid van de bevolking kan beslissen over alles wat de samenleving aanbelangt. Door de arbeidersvertegenwoordigers te onderwerpen aan permanente afzetbaarheid, moeten misbruiken worden voorkomen. De linkse socialisten menen verder dat arbeidersvertegenwoordigers moeten leven aan een gemiddeld arbeidersloon, zodat ze de impact van hun beslissingen zelf ook aan de lijve ondervinden.

Een dergelijke socialistische visie gaat regelrecht in tegen de huidige gang van zaken waarbij de parlementen dienst doen als praatbarakken, terwijl de echte beslissingen elders worden genomen: in de commandokamers van de multinationals en grote banken.

Directe democratie

LSP is er voorstander van dat de bevolking effectief iets zou te zeggen hebben over alles. Waarom hebben we vandaag geen inspraak over wat er geproduceerd wordt en hoe dit gebeurd? We willen geen kruimels waarbij de bevolking eens een mening mag geven over onbelangrijke thema's. We willen ook geen nep-referenda zoals er in Gent reeds één geweest is over het openbaar vervoer. Daar werden de beperkingen van een referendum duidelijk: het stadsbestuur veranderde de vraag naar iets nietszeggend. Het belangrijkste voor ons is niet het niveau waarop iets beslist wordt, maar wel wat er beslist wordt en hoe de meerderheid van de bevolking daar kan meebeslissen.

Economie

De technische en wetenschappelijke mogelijkheden van de mens zijn nog nooit zo uitgebreid geweest. De jongste 50 jaar verdrievoudigde het gemiddelde inkomen per hoofde van de wereldbevolking. Er is voldoende rijkdom om iedereen een degelijke levensstandaard te garanderen.

Hoewel de arbeiders deze rijkdom produceren, hebben ze niet de minste inspraak in de aanwending ervan. Heel de productie staat in functie van de winsthonger van een handvol kapitalisten. Dit leidt tot schrijnende tegenstellingen.

LSP meent dat de productie in functie moet staan van de reële behoeften van de bevolking. Ze moet georganiseerd worden via een democratisch productieplan, opgesteld en gecontroleerd door raden, samengesteld uit vertegenwoordigers van de arbeiders van het bedrijf, van de nationale vakbonden en van een arbeidersregering.

Energie

De gevolgen van de liberalisering van de elektriciteit worden nu al duidelijk: de energiemaatschappijen kondigden aan dat wanbetalers voortaan niet meer zullen bediend worden. Wie af en toe een betalingsachterstand oploopt, komt op een zwarte lijst terecht en zal enkel nog een 'minimumvoorziening' krijgen van 6 ampère. Dat zou net voldoende zijn om het licht te laten branden en de TV te laten spelen. Electrabel zou bezig zijn met het treffen van maatregelen om wanbetalers effectief af te sluiten en op een overlevingsrantsoen te plaatsen.

Bij de liberalisering werd aanvankelijk aangekondigd dat dit "beter" zou zijn voor de consumenten: door de concurrentie zouden de prijzen dalen. Vandaag zien we dat dit niet het geval is. Ook op de elektriciteit moet winst gemaakt worden en dus is het interessanter om van consumenten die niet in staat zijn om stipt de rekening te betalen af te raken. Intussen zijn de prijzen niet gedaald.

Dit is waar een liberalisering om draait: niet om de dienstverlening of het voorzien in een openbare dienst voor de bevolking. Neen, dat is onbelangrijk. Het gaat om het verdelen van elektriciteit aan diegenen die ervoor kunnen betalen!

LSP is tegen de liberalisering van de elektriciteit. Tevens is LSP voorstander van het vrijmaken van voldoende middelen voor onderzoek naar mogelijke alternatieve energiebronnen en het beveiligen van de huidige energieproductie.

Europa

Europa heeft in de praktijk al lang bewezen een anti-sociaal project te zijn. Voor alle nationale burgerijen was dit hét instrument bij uitstek om de welvaartstaat af te breken.

Het gaat over het privatiseren van openbare diensten, met enerzijds massale ontslagen en een onmenselijke werkdruk voor de overblijvers, en anderzijds over het afbouwen en het duurder maken van diensten. In België zijn al drama's gebeurd, zoals het faillissement van Sabena na de plundering en het mismanagement door de privé-partner Swissair. Ook het geroemde "voorbeeld" Belgacom heeft een sociaal slagveld gecreëerd. Tienduizenden jobs zijn reeds gesneuveld. Nu staan de NMBS en de Post hoog op de agenda, met opnieuw duizenden aangekondigde jobverliezen. Hiertegen moet strijd worden gevoerd - links binnen de vakbonden zal zich moeten organiseren om de strijd voor een andere strategie efficiënt te kunnen voeren. Voor een einde aan de aanvaarding van de "liberalisering".

De EU gaat om het afbreken van sociale zekerheidssystemen. Ook het Belgische systeem wordt al jaren afgebouwd volgens de welbekende salami-tactiek. In de werkloosheid zijn in de laatste 20 jaar honderdduizenden mensen geschorst - artikel 80 holde het recht op werkloosheidsuitkeringen totaal uit, vooral voor vrouwen. Uitkeringen werden niet aan-gepast aan de stijgende levensduurte en koopkracht, wat honderdduizenden werklozen, bejaarden, zieken,… tot de armoede heeft veroordeeld. Frank Vandenbroucke (SPA-minister) heeft nu reeds aangekondigd dat er na de sociale (mei) en politieke verkiezingen (juni) "pijnlijke maatregelen" aankomen; pijnlijk voor ons, niet voor de patroons. Het recht op een werkloosheidsuitkering en de brugpensioenen zullen een rechtstreekse aanval te verduren krijgen. Een nieuw "Globaal Plan" kondigt zich aan - we moeten ons hierop voorbereiden.

De EU gaat om het afbreken van de arbeidswetgeving en het opleggen van een superflexibiliteit en slechtere loonvoorwaarden, met delokalisering als chantage-middel. Nadat het kapitalisme in Oost-Europa een sociaal bloedbad heeft georganiseerd, kunnen we ons met de uitbreiding van de EU enkel verwachten aan een verdere versnelling van dit soort maatregelen. In verschillende Europese landen werd op de plannen gereageerd met massale bewegingen. Het gezamenlijke protest van de dokwerkers uit verschillende landen toonde dat verzet mogelijk is en ook loont.

- Neen aan het neoliberale Europa dat staat voor aanvallen op onze lonen, arbeidsomstandigheden en sociale uitkeringen

- Neen aan de privatiseringsagenda van de EU – voor democratische en efficiënte openbare diensten waarin ook de rechten van het personeel worden erkend

- Voor een nationale publieke gezondheidszorg onder controle en beheer van de gemeenschap

- Neen aan de militarisering van Europa en de uitbreiding van de wapenindustrie

- Voor arbeidsrechten en tegen de aanvallen van het Europees Gerechtshof op de door de bonden onderhandelde lonen en arbeidsvoorwaarden

- Voor een socialistisch Europa onder democratische controle van de bevolking in de plaats van een Europa dat wordt gedomineerd door de belangen van de grote bedrijven

Financiële crisis

De reddingsoperaties in de bankensector hebben geen oplossing gebracht voor de economie. De schulden van de private sector werden overgedragen naar de gemeenschap en nu wordt die overheidsschuld ingeroepen om hard te besparen op de kap van de werkende bevolking. LSP steunt het verzet van de Griekse werkenden en uitkeringstrekkers (gepensioneerden, werklozen,…) tegen de draconische maatregelen waarmee ze worden geconfronteerd. Indien de burgerij met deze plannen weg geraakt in Griekenland, zullen wij volgen. Internationale solidariteit is dan ook belangrijk.

Het antwoord op de financiële en economische crisis van de EU, IMF en alle traditionele partijen bestaat uit besparingen. Dat zal geen oplossing bieden. Het kapitalisme toont haar failliet aan, dit moet aangegrepen worden om de bankensector en alle sleutelsectoren van de economie onder gemeenschapscontrole te plaatsen door middel van nationalisaties. Dan kunnen deze diensten gericht worden op de behoeften van de meerderheid van de bevolking in de plaats van een klein groepje steenrijke grote aandeelhouders, speculanten en andere kapitalisten.

Fiscaliteit

"First things first", moet paars hebben gedacht bij het uitwerken van haar regeling over fiscale amnestie. In 2004 kunnen gepatenteerde belastingontduikers de spons vegen over hun frauduleuze verleden. Dat de sociale zekerheid ondertussen tegen een tekort van 2 miljard euro aankijkt, terwijl er bovendien voor iedere vacature maar liefst 6 werkzoekenden voorhanden zijn, moet maar even wachten.

Minister Reynders vindt de regularisatie "een unieke mogelijkheid om zich in regel te stellen, anders dreigen er zware boetes". Wie volgens de nieuwe regeling geld uit het buitenland repatrieert, betaalt een boete van 9% op het kapitaal. Wie dat geld injecteert in de Belgische economie komt er met 6% vanaf. Je zou voor minder frauderen. De regering hoopt met de amnestiemaatregel 500 miljoen tot 1 miljard euro op te halen. Een fractie van de 170 miljard euro (!) die Belgen, volgens een raming van de Nationale Bank, in het buitenland hebben staan.

Als het de regering echt om de strijd tegen fiscale fraude te doen was - en dus niet om cadeaus aan bevriende bedrijfsleiders - dan had ze wel betere alternatieven. De fiscus klaagt steen en been over haar ouderwetse materiaal, het informaticaprobleem en het personeelsgebrek.

Volgens François Goris van de Unie van Financiën haalt elke ervaren controleur gemiddeld een half miljoen euro per jaar binnen (20 keer meer dan zijn brutoloon). "De overheid wil een miljard euro halen uit de strijd tegen de fiscale fraude? Dat ze dan 2000 bijkomende controleurs aanwerft."

Volgens een oude Senaatscommissie uit 1993 zou de fiscale fraude op jaarbasis ongeveer 10 à 12 miljard euro bedragen. Er is geen enkele reden om te verwachten dat dit zou zijn gedaald (men schat nu een jaarlijkse fraude van 20 miljard euro). Het gebrek aan personeel om deze fraude op te sporen geeft extra ruimte voor de ondernemingen om de belastingen te ontduiken. Dit bedrag alleen al zou kunnen worden gebruikt om 500.000 vaste jobs te creëren (aan 25.000 euro brutokost per jaar).

Het wordt tijd dat we de syndicale en politieke instrumenten creëren om het geld te halen waar het echt zit: bij de grote aandeelhouders en kapitalisten.

Jeugd

LSP is erg actief onder jongeren, wat weerspiegeld wordt in het feit dat 9 van de 22 Europese LSP-kandidaten 25 jaar of jonger zijn. Dat is een gevolg van onze werking met jongerencampagnes als Internationaal Verzet, Blokbuster en Actief Linkse Studenten.

Wie opkomt voor jongeren, gaat in tegen de besparingslogica in het onderwijs. Tegen de pogingen om het jongeren te verbieden om aan politiek te doen. Kortom tegen de repressie en de pogingen om de logica van het huidig systeem op te leggen.

Een echt jongerenbeleid vertrekt natuurlijk van het uitbreiden van de mogelijkheden voor jongeren om zich te ontplooien. Dit betekent het vrijmaken van middelen voor gratis en degelijk onderwijs, maar ook het uitbreiden van de mogelijkheden op vlak van ontspanning. Dat daar dringend inspanningen voor nodig zijn, wordt duidelijk als we zien dat er geen middelen zijn om de jeugdhuizen brandveilig te maken. 80% van de jeugdhuizen is niet in orde met brandveiligheidsvoorschriften. Verder is het nodig om in te gaan tegen de commercialisering van jongerencultuur. 150 euro ingang voor een zomerfestival is schandalig veel!

Tevens is specifiek aandacht nodig voor armoede onder jongeren. Uit een onderzoek van het federaal ministerie voor Wetenschapsbeleid "Aan de rand van de actieve welvaartstaat" blijkt dat het aantal Belgische jongeren dat bij het OCMW aanklopt voor een leefloon spectaculair gestegen is. In 2003 stapten 19.000 jongeren tussen 18 en 25 jaar naar het OCMW om een leefloon te vragen. Een jaar ervoor ging het om 15.500 jongeren, in 1990 waren dat er nog maar 5.000. Dit betekent dat een kwart van alle leefloners jongeren zijn en dat het aantal jongeren op 13 jaar tijd verviervoudigd is!

Tenslotte betekent een jeugdbeleid voor ons ook dat campagne gevoerd wordt tegen de groeiende flexibilisering en interim-arbeid waarbij jongeren geen zekerheid hebben inzake een inkomen of werk.

Justitie

Het gerecht is niet 'onafhankelijk' of 'objectief' maar wordt gedomineerd door een groep goedbetaalde ouderen die door hun sociale positie los komen te staan van de maatschappelijke realiteit. De ouders van de vermiste en vermoorde kinderen hebben kunnen ondervinden wat voor een log orgaan de rechterlijke macht is. Het is noodzakelijk dat de bevolking controle krijgt over justitie.

Landbouw

De afgelopen jaren kenden we o.a. de dioxine- en de BSE-crisis, het mond- en klauwzeer... Dit soort crises zijn een logisch gevolg van de gevoerde landbouwpolitiek, gedomineerd door grote concerns, gericht op winstbejag, waaraan dierenwelzijn en volksgezondheid ondergeschikt zijn.

Wie dat gevoerde landbouwbeleid en de verschillende hervormingen van nader bekijkt, ziet duidelijk dat het beleid afgestemd is op winstmaximalisatie van de agro-industrie. Waar geld te verdienen is, duiken uiteraard louche figuren op, zoals de hormonenmaffia. In de Europese landbouw gaat het immers om veel geld. Het zogenaamde gemeenschappelijke (Europese) landbouwbeleid neemt bijna de helft van de Europese begroting in, ongeveer 40 miljard Euro. Geen wonder dus dat grote bedrijven aan deze vetpotten willen zitten. Europa betaalt een gewaarborgde minimumprijs voor landbouw-producten. Een prijsdaling wordt dus bijgepast door Europa. Zoals ze bij de voedselcrises zagen, krijgt de agro-industrie dan ook nog eens ettelijke miljarden als compensatie. Deze compensaties komen maar voor slechts een klein deel terecht bij de kleine boeren die steeds meer uit de hele landbouwsector gewerkt worden.

Eigenlijk zijn deze compensaties schandalig. De grote concerns zijn oorzaak van de problemen door de manier waarop ze met de landbouw omspringen en ze worden er dan nog voor gecompenseerd ook. Door de jaren heen werd grootschaligheid , door hervormingen, in de hand gewerkt. Hoe groter, hoe meer winst. Dit alles had echter nefaste gevolgen voor mens en dier.

Hormonen, anti-biotica en pesticiden worden op grote schaal gebruikt om dieren zo snel mogelijk vet te mesten of "gebruiksklaar" te maken. Door het opeenpakken van dieren in erbarmelijke omstandigheden hebben deze dieren steeds meer antibiotica nodig. Dergelijke omstandigheden zijn broeihaarden voor allerlei virussen en ziektes. Dierenwelzijn speelt op geen enkel moment mee. Koeien, varkens en kippen zijn economische producten, meer niet.

Alle Europese regeringen hebben dit beleid niet enkel getolereerd, maar zelf mee uitgestippeld en dragen dus schuld aan de crisis. 80% van de Europese subsidies komt bij de 20% grootste bedrijven terecht. Kleine boeren worden weggedreven of opgeslokt door de agro-industrie. Een recente studie toont aan dat meer dan een vijfde van de huishoudens in deze sector in België minder dan het minimuminkomen verdient.

Het is tijd voor een grote schoonmaak in de Belgische en Europese landbouwpolitiek. Dit kan echter niet wanneer winst centraal blijft staan en mens en dierenwelzijn genegeerd worden.

Leefmilieu

LSP komt op voor een schoner milieu. Dat impliceert dat we breken met de winstlogica die vandaag gehanteerd wordt. Vandaag telt niet het belang van de meerderheid van de bevolking of hun leefomstandigheden, enkel de winst telt. Het is niet noodzakelijk dat alles in 10 verschillende verpakkingen zit om de verpakkingsindustrie ten dienste te zijn (die dan bovendien via participaties in Fost Plus nog eens aandelen heeft in het verwerken van het afval waarmee nog een tweede keer winst kan worden gemaakt!).

Milieu

* De wetenschap behoort aan iedereen, onze planeet ook !

* Drastische vermindering van de uitstoot van broeikasgassen! Stop de handel in emissierechten!

* Voor de (her)nationalisatie van de energiesector onder arbeiderscontrole zonder schadeloosstelling voor de aandeelhouders!

* Voor een massale ontwikkeling van kwaliteitsvol en gratis openbaar vervoer voor iedereen!

* Voor de massale bouw van sociale woningen die kwaliteitsvol, betaalbaar en milieuvriendelijk zijn!

* Het wetenschappelijk onderzoek moet uit handen van de ondernemingen! Voor de ontwikkeling van openbaar wetenschappelijk onderzoek, onafhankelijk van de aandeelhouders en de privé! Milieu en kapitalisme : vechten voor het ene, is strijden tegen het andere

* Voor een politiek die collectieve oplossingen stimuleert, afschaffen van zogezegde ecotaksen die enkel de gezinnen treffen!

* Voor een geplande economie in functie van de behoeften van de bevolking – dus ook respect voor het milieu – en niet in functie van de winst!

* Voor de democratische controle en het beheer over de productie door de arbeiders zelf: het patronaat heeft de arbeiders nodig, de arbeiders niet het patronaat!

* Voor internationale solidariteit: de bescherming van de planeet moet wereldwijd plaatsvinden!

* Voor een democratische socialistische samenleving gebaseerd op de noden en de ontplooiing van ieder individu in een gezond milieu!

Mobiliteit & verkeersveiligheid

Mobiliteit is één van de meest essentiële onderdelen geworden van ons leven. Vraag het maar aan iemand die in een interim-bureau binnenstapt. Het beschikken over een eigen vervoermiddel is bijna essentieel geworden indien je nog een job wil vinden. Flexibele werkuren, afgelegen industrieparken, de beperktheid en de kostprijs van het openbaar vervoer, ... zijn allemaal redenen om jezelf een wagen aan te schaffen. Het enige antwoord dat deze regering heeft op de problematiek van verkeersveiligheid is het installeren van extra camera’s en het roekeloos optrekken van de boetes. Boetes zullen het probleem niet fundamenteel aanpakken, daarbij treft men opnieuw de zwaksten uit de samenleving het hardst. De enige oplossing voor alle problemen van mobiliteit en verkeersveiligheid is het aanbieden van collectief vervoer als een gratis dienst. Daarvoor moeten veel middelen worden vrijgemaakt. Geen enkele van de bestaande partijen durft in te gaan tegen de enorme lobby van de auto-en petroleumindustrie, die met agressieve reclamecampagnes de hoofden dol maakt.

Monarchie

De monarchie is een overblijfsel uit feodale tijden. LSP is uitgesproken republikeins. Zonder een programma tot socialistische verandering van de samenleving, zou een republikeinse verandering evenwel weinig verandering teweeg brengen.

Onderwijs

Het onderwijs is al jarenlang het slachtoffer van massale besparingen. Steeds meer zien we een onderwijs met twee snelheden ontstaan: elitescholen die over voldoende middelen beschikken om onderwijs van kwaliteit aan te bieden en vuilbakscholen waar jongeren hun broek mogen verslijten in overvolle klassen in vervallende schoolgebouwen.

Op vlak van hoger onderwijs zien we een ontwikkeling van elitarisering van de universiteiten, met de invoering van het Bologna-akkoord als voorlopig hoogtepunt. Veel van de gevolgen zullen zich pas in de komende jaren laten voelen, maar een gevoelige stijging van de studiekosten zal er één van zijn. Hogeschoolstudenten hebben de terechte vrees dat hun diploma's minder waard zullen zijn door deze ontwikkelingen. De sociale voorzieningen in het hoger onderwijs staan steeds meer onder druk, zo bijvoorbeeld de studentenresto's die te kampen krijgen met prijsstijgingen en privatiseringen. De niet-onderwijzende taken in o.a. kuisploegen, keukens,… zijn in de laatste 20 jaar geleidelijk aan geprivatiseerd geworden, met alle gevolgen vandien voor het personeel.

LSP vecht voor publieke herfinanciering van het onderwijs, gratis onderwijs op alle niveaus, een stopzetting van de afbraak van de sociale sector, betere arbeidsvoorwaarden en statutaire tewerkstelling voor al het personeel.

Ontwikkelingssamenwerking

Het besteden van 0,7% van het BBP aan ontwikkelingssamenwerking is slechts een druppel op een hete plaat indien langs de andere kant conflicten en miserie gestimuleerd worden door steun aan een militaire interventie gericht op het verwerven van controle over oliebronnen waarbij de lokale bevolking in chaos en miserie terecht komt (cfr Irak, Afghanistan). Ontwikkelingssamenwerking betekent voor ons steun verlenen aan de arbeidersbeweging bij ons en in de neokoloniale wereld om samen te strijden voor een andere samenleving.

Overheidsbedrijven & ambtenarij

Er moet geïnvesteerd worden in de overheidsbedrijven en privatiseringen moeten teruggeschroefd worden. Door jarenlange weigeren tot investeringen en het bureaucratiseren va de overheidsdiensten, hebben deze een slechte reputatie. Een privatisering leidt echter tot minder diensten voor meer geld. Kijk maar naar het Engelse spoor dat geprivatiseerd is wat leidt tot tal van ongevallen. LSP is voor het uitbreiden van de overheidsbedrijven onder controle van de werknemers van deze bedrijven en van de bevolking. Diensten voor iedereen in plaats van productie voor de winst, is ons uitgangspunt. Daarom zeggen we neen aan de privatisering van De Post, de NMBS,...

Pensioenen & vergrijzing

LSP verzet zich tegen de leugen van de “onbetaalbaarheid” van de pensioenen. Een hervorming van het pensioenstelsel is noodzakelijk om de uitkeringen op te trekken. Nu leeft één op vier gepensioneerden in armoede, om daar een einde aan te maken is er volgens professor Berghmans van de KUL 900 miljoen euro nodig.

Het argument van de “onbetaalbaarheid” klopt niet. De totale pensioenuitgaven bedroegen in 2008 8,96% van het toenmalig bbp, tegen 2014 zal dat 8,84% zijn. Het argument dat we langer leven klopt, maar anderzijds moet ook worden vastgesteld dat we veel productiever zijn in de jaren dat we werken. De traditionele partijen houden daar geen rekening mee.

LSP verdedigt de pensioenen en brugpensioenen. We zeggen neen aan een nieuw Generatiepact en pleiten integendeel voor een verhoging van de uitkeringen zodat iedereen op een menswaardige wijze kan genieten van zijn of haar oude dag.

Religie

LSP is voor de vrijheid van godsdienst: iedereen mag zijn of haar religie beleven. Wij verzetten ons tegen het hoofddoekenverbod. Binnen de kapitalistische samenleving verdedigen marxisten de meest volledig mogelijke democratie, wat voor de arbeidersklasse de gunstigste omstandigheden biedt om haar programma en strategie te ontwikkelen en haar strijd te voeren. Stemrecht, stakingsrecht, het recht op vrije meningsuiting en op organisatie,… het zijn geen zaken die ons cadeau zijn gegeven. Voor al deze rechten zijn bloed, zweet en tranen gevloeid bij vorige generaties van de werkende bevolking. We verzetten ons tegen zowel een verbod als een verplichting een hoofddoek te dragen.

Ruimtelijke ordening

LSP wil dat bij het bepalen van de ruimtelijke ordening rekening wordt gehouden met de bevolking. Vandaag zien we dat plannen inzake ruimtelijke ordening veelal prestigeprojecten zijn. Zo wil het Gentse stadsbestuur 89 arbeiderswoningen in de Brugsepoort afbreken om meer groen in de wijk te krijgen. We zijn niet tegen meer groen, maar dit kan zonder de bevolking weg te jagen. Waarom wil het stadsbestuur echter niet luisteren naar de opmerkingen van de bewoners? Op 10 jaar tijd is de prijs voor koopwoningen in Vlaanderen met 130% toegenomen! En dat op een ogenblik dat er ook hier dakloosheid is. Het is noodzakelijk dat er, in samenspraak met de bevolking, een massaal plan komt om sociale woningen te creëren.

Sociale zekerheid & pensioenen

LSP komt op tegen de verdere afbouw van de socialezekerheid. We zijn tegen de privatisering van het pensioenstelsel. De gevaren van private pensioenstelsels werd duidelijk met de ineenstorting van de beurzen waarop heel wat pensioenkassen aanwezig waren. Gepensioneerden moeten recht hebben op een menswaardig leven. Bijgevolg moeten de minimumpensioenen opgetrokken worden tot 800 euro.

De sociale zekerheid is afgedwongen door arbeidersstrijd. De traditionele politici willen het nu ondermijnen met aanvallen op de pensioenen, werklozen of de gezondheidszorg. Wij verzetten ons tegen iedere aanval op onze sociale zekerheid en komen op voor het uitbreiden ervan.

We verzetten ons tegen iedere aanval op de pensioenen en het brugpensioen. Waarom zouden de ouderen langer moeten werken indien de jongeren geen werk vinden? LSP is voor een algemeen minimumpensioen van 1250 euro per maand netto voor een alleenstaande, maar al te veel gepensioneerden leven vandaag in armoede. We verzetten ons tegen de jacht op de werklozen: pak de werkloosheid aan, niet de werklozen. Besparen op de gezondheidszorg betekent besparen op onze levensverwachting, in de plaats daarvan moet worden geïnvesteerd in meer preventieve geneeskunde en bovendien kunnen heel wat middelen worden vrijgemaakt door een einde te maken aan de prestatiegeneeskunde.

Tenslotte is LSP tegenstander van de splitsing van de federale sociale zekerheid. Een splitsing zou vandaag enkel gebruikt worden om sneller en meer te kunnen besparen op onze kap.

Sport

Vandaag primeert de winst van de grote sponsers die enkel topmatchen willen steunen omdat daar meest winst mee te maken valt. Tegelijk zien we door de concentratie binnen de grote sporttakken dat er financiële problemen ontstaan bij kleinere clubs. Voor LSP moet de sport primeren en niet de winst van de grote sponsers. LSP eist tevens een uitbreiding van de toegang tot sportfaciliteiten voor brede lagen van de bevolking.

Staatshervorming

De LSP staat voor de eenheid in strijd van Vlaamse, Waalse en Brusselse arbeiders en jongeren. Als internationalisten benadrukken we die eenheid. De staatshervormingen zijn vooral bedoeld om zand in de ogen te strooien waardoor niet langer duidelijk is wie nu eigenlijk waarover beslist. Met LSP zijn we niet a priori tegen "meer Vlaamse bevoegdheden". Als een meerderheid van de bevolking voor onafhankelijkheid zou zijn, dan zouden wij zo'n eis mogelijks steunen. Op dit ogenblik is dat echter niet aan de orde.

LSP voert campagne met tweetalige affiches om te verduidelijken dat niet iedereen gediend is met het communautaire opbod. We verzetten ons tegen iedere discriminatie en komen op voor de democratische rechten van iedereen, maar daarover gaat het niet bij de communautaire scherpslijpers. Die willen enkel de arbeiders verdelen in de hoop op regionaal niveau besparingsmaatregelen op te leggen die ze er op federaal niveau niet door krijgen.

De Linkse Socialistische Partij is internationalistisch. Dat is de enige manier om de democratische rechten van iedere natie te erkennen en te garanderen. Zowel de Belgische natie als de Vlaamse nationalisten en de Franstalige regionalisten vertrappelen in dienst van hun respectieve patroons zowel de rechten van de arbeiders van de andere natie of taalgroep als die van hun eigen natie of taalgroep.

Staatsschuld

LSP zegt: stop de afbetaling van de staatsschuld en nationaliseer de bankensector. In de plaats van geld te blijven pompen in banken die dit toch maar gebruiken om te speculeren tegen onze arbeidsvoorwaarden en de toekomst van onze kinderen, kunnen we beter stoppen met de afbetaling van de staatsschuld en de volledige financiële sector onder gemeenschapscontrole plaatsen.

Stemplicht

LSP plaatst zich in de traditie van diegenen die hebben gestreden voor het algemeen enkelvoudig stemrecht voor mannen en vrouwen. Deze verworvenheid willen we, amper 60 jaar na het volledig afdwingen ervan, niet op de helling zetten. We begrijpen dat velen liever niet zouden gaan stemmen, de partijen en standpunten die ze voorgeschoteld krijgen in de traditionele media zijn onderdeel van een neoliberale eenheidsworst waarbij macht en prestige voorgaan op het verdedigen van onze belangen.

Terrorisme & defensie

LSP was bijzonder actief in de acties tegen de oorlog en de bezetting in Irak. Het herschapen van Irak in de vorm van een economisch en sociaal moeras waar de oorlog blijft heersen, was geen stap vooruit. Het dompelt de bevolking dieper in de miserie en versterkt op deze wijze de voedingsbodem voor terrorisme. Terrorisme bestrijd je niet door de defensie-uitgaven de lucht in te jagen, maar door internationaal de meerderheid van de bevolking een toekomstperspectief aan te bieden. Een toekomstperspectief zonder oorlog en miserie. Volgens LSP zal dat enkel mogelijk zijn als gebroken wordt met het kapitalistische systeem en gebouwd wordt aan een socialistisch alternatief waar de behoeften van de meerderheid centraal staan in plaats van de winsten van een kleine minderheid.

Veiligheid

Het criminaliteitsprobleem kan niet los gezien worden van andere ontwikkelingen in de samenleving. Een deel van de bevolking krijgt weinig kansen om deel te nemen aan het maatschappelijk leven: vast werk, een degelijk loon, een toekomstperspectief, ... In zo’n situatie zijn mensen vatbaar voor vormen van kleine criminaliteit. In een maatschappij waar alles rond competitie, geld en prestige draait, zullen sommigen proberen via criminele activiteiten hun sociale status te verhogen. Deze vormen van criminaliteit zijn dan ook eigen aan een kapitalistisch systeem in crisis. Het uitrukken van de wortels van deze problemen is de enige methode om op termijn deze vormen van asociaal gedrag te vermijden. Meer blauw op straat zal hieraan weinig veranderen.

Veiligheid is een basisbehoefte voor de werkende mens en zijn gezin. Het kapitalisme kan deze behoefte niet invullen. Er wordt een generatie zonder toekomst gecreëerd, een generatie die geen enkele band meer heeft met deze samenleving en er zich bijgevolg ook niet voor verantwoordelijk voelt. Dit leidt tot een forse toename van geweld, agressie en kleine criminaliteit. Deze ontwikkeling zal niet gestopt worden met “nultolerantie”, tenzij het gaat om nultolerantie tegen armoede, werkloosheid en uitsluiting. Een socialistisch beleid dat de behoeften van iedereen centraal stelt en niet enkel die van een kleine minderheid, is het enige fundamentele antwoord op onveiligheid. Uiteraard zal dat niet alle problemen oplossen, maar in tegenstelling tot het beleid van alle andere partijen zou een socialistisch beleid tenminste al een groot deel van de problemen van de kaart vegen.

Volksgezondheid

De gezondheidssector heeft behoefte aan een publieke herfinanciering. Ooit stond onze gezondheidszorg aan de top. De voortschrijdende vermarkting, waardoor winst maken belangrijker werd dan genezen, ondermijnt niet alleen de kwaliteit, maar drijft meteen de kost op voor patiënten. Geneesmiddelen zijn inderdaad te duur. Men lost dat niet op door openbare aanbestedingen, zoals wordt voorgesteld door kiwidokter Van Duppen. Ons land heeft een grote farmaceutische sector. Wij willen die niet het voorwendsel verschaffen om de belangen van de patiënt uit te spelen tegen die van de werknemers. Om terugbetaling in de wacht te slepen, zullen arbeiders immers onder druk gezet worden om in te leveren op het loon en de arbeidscondities. De Linkse Socialistische Partij pleit integendeel voor een publieke nationale gezondheidsdienst en de nationalisatie van de farmaceutische sector.

Welzijn & gezondheid

In dit systeem is onze gezondheid een bijzaak. Wat telt is de winst via de voedingsindustrie, de ontspanningsindustrie, de stress die ons opgedrongen wordt,...

LSP pleit voor meer vrije tijd, door het herverdelen van de arbeid in de vorm van een 32-urenweek zonder loonsverlies en met evenredige aanwervingen kan iedereen meer tijd besteden aan ontspanning.

LSP wil de voedingsindustrie onder controle van de bevolking plaatsen zodat ook kan geïnvesteerd worden in alternatieven op ongezonde voeding. Met de huidige technologische mogelijkheden kan immers veel bereikt worden op vlak van variatie, goedkopere en efficiëntere productie (in plaats van melkplassen, vleesbergen,...). In 1995 liet de Europese Gemeenschap 2,5 miljoen ton vers fruit en groenten vernietigen om de prijs kunstmatig hoog te houden, en dat terwijl er per jaar 40 miljoen mensen sterven van armoede en ondervoeding! Dat is kapitalisme in de praktijk...

Door het aanpakken van stress op het werk, het mogelijk maken van een gezonder leven en het voorzien van voldoende ontspanning, kunnen belangrijke stappen vooruit gezet worden op vlak van gezondheid en welzijn.

Om de behoeften aan begeleiding in de welzijnssector in te vullen, moet bovendien voldaan worden aan de eisen die gesteld worden door de actievoerders in de non-profitsector. Die eisen 25.000 bijkomende arbeidsplaatsen in hun sector. LSP steunt deze eis alsook de eis voor een radicale arbeidsduurvermindering.

Werkgelegenheid

LSP spreekt zich uit tegen de "jacht" die nu op de werklozen wordt geopend. In plaats van de werkloosheid aan te pakken, pakt de regering de werklozen aan. LSP komt op voor een 32-urenweek zonder loonsverlies en met bijkomende aanwervingen. De stress op het werk neemt enorm toe naarmate de productiviteit wordt opgedreven. Er is werk genoeg te doen, alleen wordt dit nu soms tegengehouden omdat er geen winst te rapen valt. Door de dienstverlening uit te breiden en het aanwezige werk te herverdelen, kan iets gedaan worden aan stress op het werk, de werkloosheid,...

Wetenschap

In het hoger onderwijs neemt wetenschappelijk onderzoek een belangrijke plaats in. In veel richtingen komt dat onderzoek echter neer op een onderzoeksdepartement van een privé-bedrijf. Enerzijds maakt dat bepaalde richtingen meer en meer afhankelijk van die bedrijven, met als gevolg dat het onderwijs er ook volledig is afgestemd op de belangen van enkele grote ondernemingen. Anderzijds doen die ondernemingen ook heel wat profijt met de goedkope arbeidskrachten aan de universiteiten. Studenten die doctoreren, assistenten... worden er gebruikt om de winst van enkele ondernemingen te kunnen opdrijven via nieuwe technologie en wetenschap. Het onderwijs zou er juist moeten op gericht zijn om onder democratische controle de enorme technologische mogelijkheden die bestaan te onderzoeken en te ontwikkelen om de belangen van de bevolking te dienen, niet van de winst. Op die manier zou een efficiënter onderzoeksbeleid kunnen gevoerd worden en zou vermeden kunnen worden dat gevoelige onderzoeken (zoals genetische manipulatie en dierproeven) in het geheim gebeuren zonder enig informeren van de bevolking.

Wonen

In België wordt slechts 6% van de woningmarkt ingenomen door sociale huisvesting, tegen een gemiddelde van 17% in Europa. Dit is het voornaamste obstakel om te komen tot een oplossing van de huidige wantoestand, waarbij mensen soms tot 50% van hun inkomen aan wonen moeten spenderen. Huisjesmelkers floreren in deze situatie, ze buiten bovendien de problemen van de zwakste groepen uit, o.a. vluchtelingen, om hoge winsten te maken. Vooral in de grote steden is de situatie schrijnend.

De door de Vlaamse regering beloofde 15.000 nieuwe sociale woningen is slechts een druppel op een hete plaat wat dat betreft (er staan momenteel 60.000 mensen op wachtlijsten). Maar zelfs daaraan hebben ze zich niet gehouden. LSP betwist tevens ten zeerste dat er via privé-investeringen in sociale huisvesting een oplossing kan worden geboden. Voor iedere privé-investering geldt de regel dat het winst moet opleveren, wat regelrecht indruist tegen het idee van sociaal wonen. De steden zelf spenderen dan weer liever het geld aan prestigeprojecten en city-marketing dan aan een oplossing voor de problemen van de stedelijke bevolking - het wegjagen van de armste bewoners is een belangrijkere doelstelling voor hen dan het garanderen van een degelijke woning aan iedereen.

LSP vecht voor een massaal programma van sociale woningbouw en sociale stadsrenovatie met publieke financiering. De overheid zou moeten garanderen dat niemand meer dan 20% van zijn/haar inkomen moet besteden aan wonen.